Αυτό το πρωινό, και στις δύο πλευρές των δρόμων, φαίνεται πως όλες οι αχλαδιές στο Άνω Δυτικό Μανχάταν αποφάσισαν μέσα σε μια νύχτα να ανθίσουν, σχηματίζοντας με τα μπουμπούκια τους πανομοιότυπα λευκά σύννεφα. Μπροστά στα μάτια της Μαξίν, το ηλιόφως τρυπώνει μέσα από στέγες και υδατοδεξαμενές, φτάνει στο τέρμα του τετραγώνου και πέφτει πάνω σε ένα συγκεκριμένο δέντρο, που μονομιάς γεμίζει φως.
Το φως του ήλιου που καθρεφτίζεται στα παράθυρα των διαμερισμάτων που βλέπουν ανατολικά έχει αρχίσει να σχηματίζει θολά σχέδια στις προσόψεις των απέναντι κτιρίων. Διπλά λεωφορεία, καινούργια σε αυτές τις γραμμές, σέρνονται στους κεντρικούς δρόμους σαν γιγάντια έντομα. Τα ατσάλινα ρολά ανεβαίνουν, τα πρωινά φορτηγά διπλοπαρκάρουν, ενώ διάφοροι τύποι έχουν βγει έξω και καθαρίζουν με μάνικες το πεζοδρόμιο
μπροστά από τα μαγαζιά τους. Άστεγοι κοιμούνται σε εισόδους, απορριματοσυλλέκτες με τεράστιες πλαστικές σακούλες γεμάτες άδεια κουτάκια από μπίρες και αναψυκτικά πηγαίνουν στα σουπερμάρκετ για να τα πουλήσουν, συνεργεία εργατών περιμένουν μπροστά από κτίρια για να έρθει ο επιστάτης. Δρομείς κάνουν τροχάδην επιτόπου στη γωνία περιμένοντας να ανάψει το πράσινο. Μπάτσοι βρίσκονται μέσα σε καφετέριες και αναπληρώνουν
την έλλειψή τους σε κουλούρια. Παιδιά, γονείς και νταντάδες, με καρότσια ή με τα πόδια, πηγαίνουν προς όλες τις κατευθύνσεις καθ’ οδόν για τα σχολεία της γειτονιάς. Τα μισά παιδιά είναι πάνω σε αυτά τα καινούργια πατίνια, τα Ρέιζορ, οπότε στον κατάλογο των πραγμάτων που οφείλεις να προσέχεις πρέπει να προσθέσεις την αιφνιδιαστική επίθεση από τροχήλατο αλουμίνιο.